
Sijo Leung Ting
Rozpoczął trening w wieku 13 lat. Po 6 latach został prywatnym uczniem Yip Mana. W 1969 został głównym instruktorem Ving Tsun Athletic Association. W 1972 założył International Wing Tsun Association.
Od buddyjskiej mniszki Ng Mui, przez legendarnego Wielkiego Mistrza Yip Mana, po współczesnych mistrzów — poznaj fascynującą historię jednej z najskuteczniejszych sztuk walki na świecie.
Wing Tsun Kung Fu to sztuka walki nie tylko niezwykle efektywna, ale także rozwijająca całe ciało i kształtująca charakter. Jest to właśnie metoda, a nie styl, ponieważ ćwiczący Wing Tsun nie stylizują swoich technik naśladując ruchy zwierząt.
Jest to sztuka walki o ponad trzystuletnim rodowodzie i tradycji, wywodząca się z południowych Chin. Przez sztukę walki należy rozumieć to, że nie jest to sport walki — Wing Tsun nie ćwiczy się po to, aby wygrać zawody organizowane według reguł narzucanych przez organizatorów.
Celem w Wing Tsun jest obrona życia swojego, bądź innej osoby, która znalazła się w sytuacji zagrożenia. Dlatego techniki Wing Tsun są proste, praktyczne i oczyszczone ze wszystkich pokazowo-akrobatycznych elementów.

Yim Wing Tsun przy drewnianym manekinie — tradycyjny chiński obraz
Buddyjska mniszka Ng Mui to postać, którą uważa się za twórcę Wing Tsun Kung Fu. Żyła ona około 250 lat temu w południowych Chinach.
Według tradycji, Ng Mui była uczennicą klasztoru Siu Lam (Szaolin) i mistrzynią stylu białego żurawia. Po spaleniu klasztoru przez wojska mandżurskie, ukrywała się przed dynastią Qing w świątyni białego żurawia na górze Tai Leung.
Jej założeniem było oczyszczenie Szao Lin Kung Fu ze zbędnych elementów oraz dopracowanie najskuteczniejszych technik. Nowy styl przekazała młodej dziewczynie — Yim Wing Tsun(imię to oznacza "Piękna Wiosna"), od której nazwano cały system.
"To jest kung fu mojej żony"
— Leung Bok Chau, mąż Yim Wing Tsun
Wong Wah Bo był aktorem chińskiej opery. Trupy oper podróżowały po rzekach dżonkami — czerwone dżonki były ich znakiem charakterystycznym, dlatego aktorzy byli znani jako "pływający na czerwonych dżonkach".
Na jednej z dżonek Wong Wah Bo spotkał Leung Yee Tai'a — mistrza w walce długim kijem. Jego techniki, "Lok Dim Bon Kwun"(forma sześciu i pół punktu długiego kija), pochodziły od mnicha Chi Shina — towarzysza mniszki Ng Mui z klasztoru Siu Lam.
Obaj mistrzowie wymienili się swoimi technikami i wspólnie zaadaptowali techniki długiego kija do Wing Tsun. W ten sposób system został wzbogacony, a Leung Yee Tai został jego spadkobiercą.
Leung Jan, zielarz i lekarz z Fatshan, był do tego stopnia zafascynowany Wing Tsun, że poświęcił resztę swojego życia, żeby go opanować. Dzięki swoim osiągnięciom zyskał tytuł "króla Wing Tsun kung fu" — słowa Wing Tsun i Leung Jan stały się w Fatshan synonimami.
Jego najlepszym uczniem został Chan Wah Shun, szef kantoru. Był on tak utalentowany, że urzędnicy dynastii Qing zaproponowali mu stanowisko głównego instruktora kung fu przy wojskach Ośmiu Chorągwi.
Przez trzydzieści sześć lat nauczania Chan wykształcił szesnastu uczniów. Ostatnim z nich, gdy Chan miał już siedemdziesiąt lat, był trzynastoletni chłopiec — gorący wielbiciel kung fu. Tym chłopcem był Wielki Mistrz Yip Man.
Wielki Mistrz Yip Man był w prostej linii ósmym spadkobiercą Wing Tsun Kung Fu.
Dorastał w bogatej rodzinie posiadaczy ziemskich w Fatshan. Po trzyletnim treningu u Chan Wah Shuna i śmierci swojego mistrza, studiował w Hong Kongu, gdzie spotkał Leung Bika — starszego syna Leung Jana. Nauka u niego trwała kilka lat, aż Yip Man poznał wszystkie tajniki Wing Tsun.
Istnieje wiele legend o wyczynach Mistrza: podobno błyskawicznie zatkał lufę pistoletu celującego do niego żołnierza, kopnięciem wyłamał z zawiasów drzwi grubości ręki, a w pojedynkach pokonywał przeciwników w mgnieniu oka.
W 1949 roku zaczął nauczać kung fu w Hong Kongu. Utworzył Sportowe Stowarzyszenie Ving Tsun, a w maju 1970przekazał nauczanie i zarządzanie szkołą swojemu ulubionemu uczniowi — Leung Tingowi.
W latach 1970-71 jeden z uczniów Yip Mana, Bruce Lee, został gwiazdą filmów kung fu. Chociaż Lee był znany ze swojego stylu Jeet Kun Do, przez pewien czas był uczniem Yip Mana i poznawał Wing Tsun do końca swojego życia.

Wielki Mistrz Yip Man (1893-1972)

Yip Man trenujący z młodym Bruce Lee
Linia przekazu Wing Tsun Kung Fu prowadzi od Sijo Leung Tinga, przez Sikunga Norberta Mádaya, po polskich mistrzów kontynuujących tradycję.

Rozpoczął trening w wieku 13 lat. Po 6 latach został prywatnym uczniem Yip Mana. W 1969 został głównym instruktorem Ving Tsun Athletic Association. W 1972 założył International Wing Tsun Association.

Wstąpił do szkoły w wieku 14 lat. Od 1989 prywatny uczeń Sijo Leung Tinga. W 2002 został "usynowiony" przez Sijo. Prowadzi kwaterę główną w Kecskemét, nadzoruje kluby w Polsce, na Litwie, Łotwie, Estonii, Ukrainie i Rumunii.

Prezes Polskiego Stowarzyszenia Wing Tsun. Ukończył historię i nauki polityczne na Uniwersytecie Wiedeńskim. Ćwiczy kung fu od 1988. Jako pierwsza osoba w Polsce otrzymał stopień mistrzowski (1999). Jedyny polski "To Dai" Sikunga Mádaya.

Ukończył Finanse i Rachunkowość. Przygodę z Wing Tsun rozpoczął w 2003 u Sifu Mikulskiego. W 2005 reaktywował Wing Tsun na Pomorzu. Nadzoruje klub w Sopocie prowadzony przez Przemysława Mogiełkę.
Stań się częścią ponad 300-letniej tradycji Wing Tsun Kung Fu. Rozpocznij swoją przygodę pod okiem doświadczonych instruktorów.